Zapraszamy Mieszkańców Gminy Ożarów Mazowiecki na uroczystości na Cmentarzu Wojskowym w Ołtarzewie w sobotę 11 września 2010 r. o godz. 9.45

Program uroczystości:

Godz. 9.45 - Wprowadzenie pododdziału reprezentacyjnego WP

Do godz.10.00 - Przybycie uczestników uroczystości.

Godz.10.00 - Przybycie Burmistrza i zaproszonych gości.

Złożenie meldunku Burmistrzowi i odegranie hymnu narodowego

Wystąpienie Burmistrza Kazimierza Stachurskiego

Modlitwa za poległych - poprowadzona. przez ks. Jacka Smyka- Proboszcza Parafii NMP Królowej Apostołów w Ołtarzewie

Patriotyczny występ młodzieży szkolnej

Apel Poległych

Złożenie wieńców

Wyprowadzenie sztandarów

Zakończenie uroczystości

Rys historyczny Bitwy Ołtarzewskiej

Bitwa Armii Łódź z wojskami niemieckimi w dniach 9-13 września pod Ożarowem Mazowieckim nazwana Bitwą Ołtarzewską.

W kampanii wrześniowej 1939r. w dniu 8 września 4 Dywizja Pancerna wojsk niemieckich, z XVI Korpusu Pancernego wchodzącego w skład zgrupowania, pod dowództwem generała Reichenau, podeszła pod Warszawę od strony Nadarzyna i Okęcia próbując zdobyć Stolicę z marszu - nieskutecznie.

Wojska hitlerowskie, które przedarły się pod Warszawę, przecięły drogę wycofującej się na wschód Armii Łódź, odcinając jej dowódcę gen. Rómla i jego sztab od walczących oddziałów armii. Dowództwo Armii Łódź wycofującej się w kierunku Skierniewic na Warszawę objął gen. Wiktor Thomme, który postanowił siłą przebijać się na Warszawę. Mimo początkowo lokalnych sukcesów w walkach o Mszczonów, Brwinów, Błonie, Święcice, dywizjom gen. Thomme brakowało już sił. W dniach 9 - 11.09. w walkach o Święcice, oraz na kierunku Pilaszków zginęło ok. 240 żołnierzy września pochowanych w zbiorowych mogiłach na cmentarzu w Pilaszkowie.

Dywizje 2, 28, 30 zgrupowania gen. Thomme 12 września przypuściły atak na niemiecką blokadę Warszawy. Uderzyły na kierunku Święcice, Ołtarzew do Ożarowa, pod Brwinowem, Milanówkiem i Pruszkowem. Trwały zacięte walki do 13 września, kiedy przełamano linie niemieckie na polach Ołtarzewskich w kierunku na Umiastów. Ostatnie natarcie rozpoczęło się w dn. 13 września o godz. 8 rano, nacierała 2 Dywizja Piechoty Legionów pod dowództwem pułkownika Antoniego Staicha; 3 pułk piechoty uderzył na Umiastów, 2 batalion 4-go pułku piechoty uderzył na pozycje pułku SS "Leibstandarte Adolf Hitler" w Ołtarzewie. W bitwie tej dochodziło do walki wręcz, ciężko ranny został dowódca 2 batalionu 4 pułku piechoty kpt. Edward Sikorski. Natarcie wzdłuż szosy warszawskiej; na prawo od 4-go pułku piechoty i na lewo od 2-go pułku piechoty przełamało niemiecką obronę w Ołtarzewie.

Część jednostek doszła na wysokość dworca kolejowego w Ożarowie. Tymczasem na pole bitwy nadchodziły niemieckie odziały II rzutu, a Polakom zaczęło brakować wsparcia artyleryjskiego. Generał Wiktor Thomme bez łączności, rozkazów
i pełnej informacji o położeniu podejmuje 13 września rano decyzję zmiany kierunku i marsz na północ tj. Ołtarzew-Umiastów. Najdłużej więc trwały w walce z hitlerowcami oddziały 2 pułku piechoty Legionów dowodzonego przez pułkownika Czyżewskiego oraz III dywizjonu 2 pułku Artylerii lekkiej Legionów dowodzonego przez kpt. Komorowskiego umożliwiając tym samym na swoich tyłach wycofanie się oddziałom 2, 28, 30 dywizji piechoty. Osłaniające oddziały po oderwaniu się od nieprzyjaciela po południu 13 września wraz z całym zgrupowaniem podążyły w kierunku Modlina, gdzie dotarły 14 września. Oddziały zgrupowania gen. Thomme stanowiły potem trzon załogi broniącej się Twierdzy Modlin, a generał Thomme został dowódcą tej obrony.

W Bitwie Ołtarzewskiej zginęło 996 żołnierzy i oficerów.

opracował

Płk. Bolesław Gołębiowski